lære å elske ein meir

Eg har plukka inn årets siste blomster og tenker tilbake på sumaren

2009-11-15T15:02:00.000-08:00

Kvar er dykk no, skrekkslagne born?

2009-10-28T13:54:00.001-07:00

På denne sida kan ein lese om kvar skrekkfilmkjendisborna bedriv tida si med. Særs interessant. Visste du til dømes at desse to sjarmtrolla har blitt litteraturviter og mikrobiologist? Beroligande.

Og for dei som lurer kva eg bedriv tida mi med. Eg er yogaelev under den fabelaktige Bindu Gyanam. Yogayogayoga, Butoh- dans, arbeid i kunstnerisk utfoldelse. Akkurat der. Eg vil og skal vere. Godt og Urolegande.

Ei hand å halde i

2009-09-02T12:51:00.000-07:00

Kameraklikk, ein

2009-08-12T15:57:00.000-07:00

Frå hageselskapet som blei innandørs.

Skulle ynskje tatoveringssjapper i Noreg hadde slik ein fin veggpryd

2009-07-14T13:34:00.000-07:00

(og det er eigentleg alt eg har å formidle akkurat no. Insomnia og intensiv jobbveke går ikkje akkurat hand i hand).

Blomar og koreanske tryllefear gjer altfor lange jobbdagar tilfreds

2009-06-28T07:24:00.000-07:00

Nu åker jag

2009-06-24T15:05:00.000-07:00

Ja, for i følge austlendingane taler eg svenska. Når eg då seier eg er frå Norge, frå Sunnmøre, etterliknar dei dialekta mi med å snakke nordlænning. "Ej ekje derfrå", blir svara med at eg får ekstra tips dersom eg snakkar bokmål. Som i følge dei er det einaste som er norsk.

Så nu åker jag til Dei nynorske festspela. Dei gamle fjell i syningom ER alltid eins å sjå. Det blir ikkje så gale å sjå kvite strender, sol og hav til veka heller...

(Ikkje for å disse svenskane, men kanskje dei burde ha meir dialektlære dei og. Är ni óg från Sverige? Nei. Vestland, vestland. Smiler eg).

Klåkka tjueentrettifire

2009-05-24T12:33:00.000-07:00

Klåkka tjueentrettifire er eg framleis dårleg etter laurdagskvelden. Det å prøve og halde tritt med nesten to meter høge mannfolk sitt alkoholkonsum, går bare ikkje. Akkurat no er eg i Volda. I går var eg i Ålesund og i morga reiser eg til Trondheim. Desse ti dagane eg har fri har vel ikkje akkurat blitt så avslappande som eg ville. (Dog, når ein er så kvalm og har så låkt at ein ikkje klarer å bevege seg og ikkje står opp før det ringer på kl seint og har med tinga dine og ein et godis og ser half nelson saman og bruker resten av kvelden på ingenting, da har det vel blitt litt avslapping) På torsdag blir det Hadeland igjen. Eplehager, stort hus og jobbing.

Spanande trur eg vi kallar det.

vi fortsätter spela rock 'n' roll men vi håller på att dö

2009-05-06T06:22:00.000-07:00

Vi har festivalveke. Og er har forberedelsar. Mykje. Min einaste halvtime i dette døgnet der eg får gjere det eg vil, er no. Så eg skriv blogginnlegg og les atter ein gong I ambulanse av johan harstad.

Italiamenneske

2009-04-24T06:31:00.000-07:00

Lære å elske ein meir

2009-04-15T09:23:00.000-07:00

Eg er glad for å gå på ein slik fantastisk skule saman med så mange vakre menneske og spanande fag. Det er ganske rart at etter å ha brukt ein heil mandag på sjukehuset med diverse undersøkingar som ikkje førte nokon anna veg enn at eg måtte utsette reisa mi ein dag og blei sjuhundre kroner fattigare, kjem eg hit og den eine læraren legg handa si på skulderbladet mitt (gratis). Det er senene mine det er noko gale med. Ho gir meg akupunktur slik at musklane mine får slappe av, stimulerer energibaner og ordne opp på kroppen sitt vis. På eit minutt kjenner eg at kroppen er i forandring. Den har byrja å jobbe igjen. Det er vondt, men rikig. Godt og levande.

Alternative behandlingsformer er altfor undervurdert. Øyrelys som dykk ser på biletet tildømes, kan hjelpe mot veldig mange sorta øyreplager. Til og med tinnitus.

No skal eg ete kveldsmat, eit av fire måltid eg får servert kvar dag. Eg er sliten i skuldra etter å ha holdt på med glasbildemaling heile dagen med ein av ti i Noreg som er utdanna i faget. Difor skal eg få aromaterapi av venninde etterpå. Eg er så TAKKNEMMELIG.

Italia. Klokka sju om morgonen den andre april

2009-04-10T10:04:00.000-07:00

Perler for svin

2009-04-07T14:11:00.000-07:00

Eller perler for andre dyr. Menneskeperler. Eller berre gale perler spredd

Blogglaging i raudvinsrus gir gode resultat.

Ein dag på to

2009-04-04T09:07:00.000-07:00

Eg er heime igjen. Frå Italia. Med litt for mykje slit, kaffe og karbohydratar (les pizza og pasta) skal denne allereie todelte sovedagen handle om ashtanga- yoga, linsesuppe, rensking av solar plexus og avslapping. Alternativ leveveg- klisje er jo faktisk tingen.

Godt og godt

2009-03-20T13:36:00.000-07:00

Nam! Tenker du sikkert no. Og det er heilt riktig. Det smaker utrulig godt. Det er naturleg. Ikkje så dyrt. Og det funkar faktisk. Vi har lært oss å lage ansiktsmaske in the nature way. Noko som huda er svært glad for. Denne ansiktspleien vil ikkje gjere deg til spesialavfall når du døyr (slik som med dei fleste parabenfylte kremer vi smører oss med).

Nokre tips:

* Tørr hud: Honning eller banan. Blandast med nokre spiseskeider yoghurt naturell

* Utmatta hud: Bruk kaffegrut som peeling

* Feit hud: Kiwi eller jordbær. Blandast ut med nokre spiseskeider yoghurt naturell

* Ansikstsrens: Bland rive appelsinskal (to ss) med yoghurt naturell (4 ss) og nokre dråper sitron (skal berre vere på i tre minutt)

* Slitne auger: Kamillete

Alt bortsett frå ansiktsrensen skal vere på i ti til femten minutt. Det er herleg og effektivt. Og smakar heilt fantastisk.

Som show boat og anything goes saman! (på land)

2009-03-18T15:10:00.000-07:00

Eg skal jobbe på båt i sommar. Då snakkar eg ikkje om svære, stygge trålerar i Nordsjøen, men ein selskapsbåt. På tidleg 1900- tal hadde den si glanstid der den tok med overklassa på idylliske båtturar i Randsfjorden. Den var ein av Noreg sine vakraste sjøfarkomstar og var svært ettertrakta. Tenk på alle dei fine fruene med smale midjer og store ego som har kjempa sine kjærleiksintriger iherdig og på deira gentleman- menn som viser seg å ha heite elskovsaffærer med servitrisene! På glamouren, løgnene, maktkampen og lukkekjensla av båtlivet og fri, norsk natur. Eg tenker Victoria av Knut Hamsun, eg tenker på barnebøkene om Gulltopp, eg tenker på min kjære Henrik Wergeland. Men mest av alt Show Boat og Anything Goes.

Det må jo nemnast at ein pyntebåt som denne ikkje flyter lenger, men er tatt opp på land, bygd hus rundt med brygge til, laga restaurant av og er open frå 29. mai til slutten av august. Den speler førkrigsjazz dagen lang og i styrhuset finn ein baren som opnar klokka ni. Der er stamgjester, gjester som kjem med båtane sine, turistar, rømlingar og lokale. Kom. Kom. Kom. Eg gleder meg.

Eg trur nok at ein Hadeland- sommar blir heilt annaleis enn ein Sunnmørs- sommar. Eg merker at det er ei rar kjensle og ikkje vere knytt til Volda lenger. Eg kjem til å sakne menneska og fjella. Men slike jobbmoglegheiter veks verkeleg ikkje på tred. Dei finnst knapt ikkje.

Fem minutts følge

2009-03-16T13:05:00.000-07:00

Eg har eigentleg ikkje tid til å skrive blogginnlegg i dag, men sidan tid er fiktivt tek eg meg likevel nokre augneblink til dette formålet. Difor nokre få saker på same blogginnlegg:

Fyrste.

Etter at skulen var ferdig har eg: vore på bokkafeen med Alvilde og sett på vakre, kongelege, norske kvinner. Hatt stemmeterapi. Og jobba med rakuleire. Raud neglelakk spritar opp alt. No skal eg sjå den finfine fröken sverige saman med Elin og Hannah.

Andre:

Vi har eit så fint speil på rommet våra. Man blir brun og fin i det. Perfekt for dårlege dagar.

Så prøver eg å lære meg og påose. Høhø. Med denne jenta som inspirasjon. I går kveldnatt.

Tredje.

Sjølv om eg hadde besøksrekord den dagen var det ingen som ville dele kva dei las. Sånnkandetgå. Jajajaneija.

Off. No masar dei og vil sjå film. Eg får berre trykke på PUBLISER

Liste nr. 1

2009-03-15T06:47:00.000-07:00

Bøker på nattbordet mitt. Nokre ferdigleste, nokre ganske leste, ei ulest. Frå øvst til nederst.

1. Vente, Blinke. Gunnhild Øyehaug
2. Roma. Gyldendals reiseguider
3. Drømmene dine. Tony Crisp
4. Chakraene. Patricia Mercier.
5. Sveve over vatna. Ragnar Hovland
6. Stol og ekstase. Gunnhild Øyehaug.
7. Siss og Unn. Inger Bråtveit.
8. Utskriven dagbok
9. Love is a dog from hell. Charles Bukowski
10. No one belongs here more than you. Miranda July
11. Kvinner som løper med ulver. Clarissa Pinkola Estés
12. Charlotte Isabel Hansen. Tore Renberg
13. Vanity Fair. Januarutgåva.

Dersom dykk vil, hadde det vore artig å høyre kva dykk les.

Raudt

2009-03-14T16:56:00.001-07:00

Slik ser eg ut i kveld. Eg skulle eigentleg ikkje ut, men eg for likevel. Dog, eg har berre drukke te og kakao. Så fekk eg neglane mine lakka. Warhammergutar kunne lett blitt manikyrar.

Eg har bedrive kung fu i fleire timar i dag. Eg likte det. Kampkunst er jo eigentleg kanskje herleg. Etterpå såg vi på kung fu drunken style- film. Den var dubba til engelsk, noko som var litt rart. Det brukar jo å vere omvendt.

Melankoli.Monotoni

2009-03-10T15:13:00.000-07:00

Eg er ikkje finmimremelankolsk no. Berre frustrertmelankolsk. Eg har skulestresskjensle for første gong sidan vidaregåande og det er ekkelt. Eg burde eigentleg skrive årboktekst om mi kjære Elin, eg burde eigentleg øve til KOF- konsert i morga, eg burde eigentleg forberede til stemmefrigjeringsprosjektframføring i overmorga. Men eg gjer ingen av delane. Eg surfar
internettet i staden og les fine bloggar . Og har ein ikkje etterlengta stresseklump i magen.

Skjønngrønn

2009-03-06T13:04:00.000-08:00

Eco Queen er fantastisk. Her står det alt om den nye kule veggismaten, fine fairtradeøkologiske klede, yoga, meditasjon, zen, healing, anarkisme og anna godt. Alt saman trygt pakka inn i typisk jentebladformat. Herleg.

Stolthet, fordom og eplerose

2009-03-04T04:43:00.000-08:00

Det er jo litt klisjé å skrive om den serien på bloggen sin, men den er jo så utruleg vakker at ein må skrive litt om den likevel. Vi hadde nettopp Stolthet og Fordom- maraton på skulen her. OG DEN ER SÅ FIN! Og Mr. Darcy... Mr. Darcy overraskar meg kvar gong med å vere så kjekk og serien overraskar meg kvar gong med å vere så gjennomført, nøye, naturleg og nydeleg. Og alt dette blei forsterka enda litt til med å drikke Eplerose frå Brænne Mineralvatn. Den gode og litt herskapelige smaken passa heilt perfekt til serien. Åh!

Blått

2009-03-01T09:54:00.000-08:00

Gnusj

2009-02-27T15:41:00.000-08:00

Gnusj. Gnusj. Gnusj var dette antrekket. 70- tals badedrakt, ekornbeinskjerf og dongeribukse. Eg bidrog ikkje til at Fretex blei to hundre kroner rikare i dag. Dessutan kan eg ikkje seie at eg ikkje har det kjekt på besøk med ikkje fullt så ukjente menneske i Trondheim.

Ellen Kooi

2009-02-26T10:10:00.000-08:00

Eg synst fotografia hennar er noko av det nydelegaste.

Pust

2009-02-24T14:54:00.001-08:00

Oi. Dette blir tre blogginnlegg på same dag. Som blir like mykje som alt eg har skrive sidan sommaren. Som igjen blir ein merkeverdig prosentdel av blogginnlegga eg har skrive nokon gong. Eg likar å skrive i dag. Det er noko med det å skrive og prestere som har lagt seg som stressmonument sidan skuletida, og som eg har prøvd å unngå lenge no. Det handlar om at alt har blitt så forandra etter sommarferien. Vidaregåande var ei travel tid og det er ikkje før eg blei ferdig at eg verkeleg kjenner kor sliten kroppen er.

Difor er Vestoppland Folkehøgskule så godt. Det er ein skule som gir deg håp om at livet ikkje treng å vere A4. Den er bunden i austleg filosofi og veremåte og er holistisk. Skulen handlar om sjølvutvikling. Det høyrast kanskje pretensiøst ut å finne seg sjølv, men det er så fint å jobbe med det som utgangspunkt i alt ein gjer. Det følest nesten som ein er på ein rekreasjonsheim. No kan eg endeleg tillate meg å lytte til kva EG vil. Og gjere det som kjennast riktig. Eg får jobbe med kunst der fokuset er på prosessen og dei opplevingane som oppstår der, meir enn å lage noko som er pent og pyntelig. Eg får drive med yoga. Eg får lære om alternative behandlingsmåtar. Eg får lære om energiar, charkraer og meridianar. Eg lærer å tru på krafta i mennesket. Og ikkje minst å puste.

Det med pusten er jo ganske fascinerande. Vi gjer det konstant, likevel er det så få som tenker på den. Den er ikkje automatisk som med hjartebank, ein må gjere ein innsats for at den skal vere der. Når ein er barn er pusten god. Dess eldre ein blir, dess meir forsvinn den. Spesielt med jenter som lærast opp til å holde magen inne (noko UnderbaraClara hadde eit godt innlegg om). Pusten blir tvunge oppover. Og det er nesten som den forsvinner. Og med pusten forsvinn tilstedeværelsen. I austleg filosofi seier ein at det er pusten som bind saman kroppen og sinnet. Når fokuset på pusten forsvinn, er det enkelt for mennesket å forsvinne også. Det har vore veldig godt å bli mint på pusten igjen. For å kome i gong treng ein berre å sette seg ned i nokre minutt, helst med føttene i bakken, og fokusere på at pusten går inn. Ut. Inn. Ut og at den får kome skikkeleg inn i kroppen. Det er jo dette meditasjon handlar om óg. Til slutt blir det integrert i kvardagen.

Eg merker at det er skummelt å skrive råd om ting ein er opptatt av. Eg vil jo ikkje at bloggen min skal framstillast som ein odadenopplystegirfantastiskerådsomforandrardinkvardagradikalt- blogg. Det er berre nye erfaringar som eg vil dele med dei eg bryr meg om... og for den del resten av verda også.

Spegelvridingar og anna nytt

2009-02-24T14:19:00.000-08:00

Eg er heime på Sunnmøre i nokre dagar. Desse bileta er frå fine Ålesund, av vakre besteforeldre, den nydelege brukthandelkaféen med merkverdige skattar... og ein nokså androgyn Jesus.

Lakk og lær

2009-02-24T14:09:00.001-08:00

Ekle plastikkslangemønster med blomster og sommarfuglar på, er vidunderleg vakkert.

Kaldt

2009-02-08T13:57:00.000-08:00

Kulde, bakfull, varm te.

Så Susanne Sundfør som soundtrack.
Søndag.

For to minutter sidan

2009-02-05T10:20:00.000-08:00

Eg lev framleis. Dog har ein del blitt forandra sidan sist blogginnlegg. Eg har tildømes fått lengre hår og kan lage ballerinaknute. Dessutan trur eg at blogspot.com har fått nye bloggdesign ein kan velge mellom. Hurra.

Mier kjem. Meir kjem. Eg hadde eigentleg ikkje tenkt å skrive meir på denne bloggen. Men det er berre sunt å ombestemme seg. Difor blogginnlegg nummer 35.

Grusomheiter og paradis

2008-10-02T14:22:00.000-07:00

Det er altfor lenge sidan sist. Det er altfor mykje som har skjedd sidan sist og det er altfor vanskeleg å skrive blogginnlegg nummer trettifire.

Eg kan starte med å skrive at eg har det fantastisk. Etter det vil eg skrive at eg har ein H- knapp som av og til ikkje fungerer og det fører til at er og der blir h- en utelatt. Så det. Det er grusomt å skrive blogginnlegg nummer trettifire. Eg burde skrive eit langt blogginnlegg nummer trettifire om alt som har skjedd og alt som skjer og alt som kjem til å skje og alt eg vil skal skje og at det må skje. Men alt eg skriv er at alt er paradis. Eg elsker skulen min, alle dei nye impulsane, alle dei nye austlege tankane, måten å vere på, alle menneska.

Meir skriveri etterkvart. No er heldigvis blogginnlegg nummer trettifire overstått. Puh!

Huset til min kjære

2008-08-21T13:31:00.000-07:00

Min kjære har villa på Grefsen. I alle fall nesten. Han bur i denne vidunderlegdomen i ein stor hage med masse frukttre. Er det ikkje vakkert?

Krana utanfor er den einaste vasskjelda som er innanfor vanleg rekkjevidde.

Vi et kveldsmat med nybaka brød, heimelaga bringebærsylte og nyplukka eple. Mmm!

Og

2008-08-19T03:57:00.000-07:00

Rydde, støvesuge, vaske, pakke og Hanne Hukkelberg

Hurra! Blogginnlegg nummer tretti!

2008-08-18T09:22:00.000-07:00

I høve tredvejubileumet introduserer eg til dykk han Vesaas. Skapt av mi søster, sjarmerar dei fleste og er så vidunderleg søt og trist og vakker at når søstra mi eingong får levande born, veit eg ikkje kven eg kjem til å like best.

Grunnen til at bloggaktiviteten min har vore så dårleg i det siste, er fordi eg driv å pakkar og flyttar. Snart blir eg å finne på Hadeland. Eg grugleder meg og prøver å tenke minst mogleg på akkurat det og gjer på andre ting som til dømes å klatre på glatte steinar:

Trøtt

2008-08-13T15:45:00.000-07:00

Når eg starta å lage rips- og appelsinmuffins klokka elleve, trudde eg ikkje at det ville ta så lang tid (Sidan tidstingen på bloggen min er heilt feil, kan eg informere om at klokka er straks to). Eg er stuptrøtt. Heldigvis smakte dei himmelsk og såg enda betre ut. Så høyrde eg på filmmusikk til once på youtube samtidig og sang med på liksom- engelsk. Trur eg må finne tekstane på internett for eg trur dei er veldig fine.

PS: Ja, smilet nederst til venstre er eit konstruert smil. (Og dersom du tenker at det er ingen forskjell på dei to smila, er det fordi eg nesten alltid smiler konstruert. Men på det øvste er smilet eit frivillig smil og ikkje eit få- musklar- opp-med- tvang- smil. Sådet).

*************************************************************************************

På trass av mi trøyyheit (eller kanskje på grunn av?) fekk eg veldig lyst til å skrive om Once. Den var kjempekjempefin og du må få den med deg. I superkorte trekk handlar den om gatesanger som møter på polsk jente som likar songane hans og har ein øydelagt støvsugar. Forholdet dei i mellom er kjempefint og songane dei formar saman, enda finare. Mannenhovudrolla er spelt av vokalist og gitarist i det irske bandet The Frames, og så trur eg han speler i The Commitmens også (eller så berre lignar han forferdelig mykje). Den polske jenta er polsk i røynda og det som er enda kulare er at desse to blei kjærestar etter filmen. Filmen var eigentleg ikkje meint som ein storfilm og er regissert av bassisten i The Frames. Ein merkar på filminga og setting at dette er low- budget, noko som er kjempefint. Hør på songar på youtube og sjå den vær så snill.

Mormor og rips, del 2

2008-08-13T04:33:00.000-07:00

Som du ser har ripsa blitt fine og raude og som du kanskje hugsar lova eg å plukke uendelege liter til mi mormor. Vel, uendeleig er litt upresist, men likevel kjennast det ut som eg har holdt det eg lova. Mormor var i alle fall nøgd med tretten liter små, syrlege, søte mormorsynonym.

Og etter intens ripsplukking var det godt å legge seg flat i det regnvåte graset i knallblå regndress. Det er så fint å ligge slik heilt stille. Graset lagar så morsomme lydar!

Utsikta

Mormor og eg speler alltid kinasjakk. Vanlegvis brukar eg å vinne nesten like ofte som ho og då seier ho alltid "me e liga goe vi". Men eg har tapt meg i sommarferien og vann ikkje ein einaste gong. Så denne gongen åt vi lappar med nyplukka rips i staden for å konversere om speleferdigheiter.

Det er deilig å legge seg i nattkjole med rytsjer, i eit rom med nydelig tapet og i ei seng med gardiner.

Hei Oslo!

2008-08-04T10:47:00.000-07:00

Etter forrige sommar då eg og Gjertrud var saman i 33 døgn i strekk, altså 792 timar eller 47520 minutt eller 2851200 sekund, følte vel vi begge at vi hadde litt tid å ta igjen denne sommaren. Difor: ei veke til Oslo med ein visitt på Øya. Etter å ha lest bloggar der bloggaren befinn seg i Oslo har mitt syn av byen som ein stygg, ukoseleg og ekkel plass forbedra seg radikalt. Eg gleder meg til å sjå byen og alle dei koselege plassane som visstnok skal vere der og vere saman med alle dei koselege menneska som eg veit er der.

Let me take you to the place where membership's a smiling face

2008-08-04T10:27:00.000-07:00

Om sommaren likar eg best å høyre på Astrud Gilberto, Beach Boys, Emiliana Torrini og liknande. Men den songen som er min absolutte favoritt må vere Wham! sin Club Tropicana. Makan til groovy beat og fantastisk vokal (spesielt på refrenget der han har ein voldsom crescendo på frEE og SeA) må ein leite lenge etter. Dessutan ser George Michael betre ut enn nokon gong før. Sjå sjølv.

Mitt beste kjøp nokon sinne

2008-08-03T11:13:00.000-07:00

Når eg skriv "kjøp", høyrest det så feil ut. Sjølv om gitaren er det dyraste eg nokon gong har kjøpt, kjennast det meir ut som ei gåve eller som eit dyr ein kjøper, men gløymer at det kan koste pengar fordi ein blir så forferdeleg glad i det. Eg trur at dette er det einaste innlegget hittil med "Eg elsker"- etikett der eg verkeleg kan stå inne for det. Hjartet mitt dunkar faktisk litt fortare kvar gong eg tenker på den. Og eg blir irrasjonell og tenkjer at det er verdens beste nylonstrenger. Sjølv om ordtaket seier at alle syns best om sine eigne born (her gitarar), trur eg faktisk eg kan påstå at den kjem høgt opp på lista. Både gitarlæraren min og sensoren eg hadde på eksamen meinte at alle overtonane og den særeigne klangen var kjempevakker og kjempesjelden. Sensoren sa faktisk at det var ein av dei beste klangane han hadde hørt på ein nylongitar (og han var profesjonell klassisk gitarist). Så spurte han kvar eg hadde kjøpt han:

Gitaren er frå London. Nærmare bestemt Yamahabutikken i Soho. Etter å ha traktert Denmark Street og Classic Guitar Center utan å finne ein gitar der kjemien verkeleg stemte, tipsa læraren min meg om Yamahabutikken. Der sa det PANG! Som i innlegget nedom beskriv, var det sjølvsagt utsjånaden som først fekk mi merksemd. Den hadde ein mørk tredfarge og var dekorert med rosa blomster og grøne blad. Det var den vakraste gitar eg hadde sett. Og når eg prøvde den og høyrde den fantastiske lyden og kjente kor god den var å spele på, visste eg at dette var THE ONE. Eit godt tips dersom du skal kjøpe gitar er å ikkje berre fare innom musikkforretningar som spesialiserar seg på gitarar. Der eg kjøpte min var utvalget lite. Likevel var det ein kvalitetsbutikk så gitarane hadde veldig god standard. Det var også avslag på mange av dei. Min var det til dømes 30 % rabatt på.

Grunnen til at eg måtte fortelje dykk om gitaren min, var at den nesten har vore uspelt i 7 veker. Eg har slitt med seneslitasjer i venstre hånd i over eit halvt år og etter eksamen var hånda mi så vondt og utslitt at ho trengte ei lang pause. Når eg byrja å spele på den igjen, var det nesten som ein slags a- ha- oppleving, eller som eg på nytt oppdaga kor fantastisk den var og blei så full med kjærleik for den at eg måtte skrive eit kjempelangt blogginnlegg. Eg var veldig redd for å ha gløymt mykje av det klassiske repetoaret mitt, men fingrane veit alltid kor dei skal. Ein treng eigentleg ikkje å tenke, berre la fingrane gjere sitt liksom. (Åh, det er så herlig å spele eit instrument!). Det er nesten som ein slags meditasjon. Eg føler meg alltid mykje betre og avslappa etterpå... No speler eg frå Real Book og ser om jazzteorien framleis sit. Dog, eg trur den er litt meir rusten.

Jo, forresten: Dersom nokon lurte er gitaren er av merket Manuel Rodríguez e Hijos og er håndlaga i Spania. I kassa er det faktisk eit bilete av mannen sjølv som smiler mot deg. Både lokk og bunn er av sidertred og når ein smiler tilbake til Rodríguez kjenner ein godt den streke lukta av tredet framleis.

Utro

2008-08-03T10:45:00.000-07:00

Når kjæresten er Liverpool- fan til døden, får ein eit stikk av dårleg samvit når tårene renn for Ole Gunnar Solskjær sitt farvell med Old Trafford og Manchester United.

A daily dab makes your eyes look fab!

2008-08-03T08:33:00.000-07:00

Eg innrømmer gjerne at eg ofte lar utsjånad bestemme når eg handlar. Dersom ei bok er kjempefint illustrert, kan eg kjøpe den utan å ha lest baksida eingong. Samme med kosmetikk, plater og filmar. Det beste er at eg angrar nesten aldri. Det løner seg å gå etter utsjånaden. Slik som med denne augegeléen frå Benefit. Eg vaknar ofte med poser under augene og som det står på den: one poof and it's all gone. Ein treng berre å ta pittelitt også (noko som kan rettferdiggjere prisen). Den har eit fantastisk fint femtitals- design og så fin eske! Og overalt står det søte slagord som gjer ein glad og morgenen betre.

På førehand, takk

2008-07-31T09:25:00.000-07:00

Etter teselskap med Gjertrud i går fekk eg inntrykk av at Ingrid hadde tenkt til å strikke meg ei gåve. Her har du den. Eg ville satt pris på om du valgte vekk jazzlinja på Sund og brukte tida på å strikke ein nøyaktig kopi av denne Rebecca Taylor- strikkekjolen til meg. På førehand, takk.

Du levande

2008-07-30T09:38:00.000-07:00

Som barn av ein filmfamilie går eg ofte på trailerjakt. Mi nyaste oppdaging var denne svenske filmen som kjem i oktober. Den verkar så fin! Konseptet er litt det same som med Paris Je T'Aime: småhistoriar som har noko felles. Med denne er det mennesklege relasjonar som står i sentrum. Ein psykiater følger oss gjennom heile filmen og gjennom historier om kjærleik, flukt, begjær, tragediar, lengsel og alt det andre som gjer filmar så bra. Etter traileren å døme er dette ein nydeleg film visuelt sett også. Og med flinke Roy Andersson som regissør er mine forventingar himmelhøge.

Heime igjen

2008-07-28T14:50:00.000-07:00

Dagen har blitt brukt til å sortere og rydde. Etter triste nyheter blir det nattfilm på meg. Det er alltid mykje enklare å sovne dersom tankane får koble av. Filmvalget er den fine Le triplettes de Belleville. God natt!

Pusekatt

2008-07-25T00:39:00.001-07:00

Sjå så fin pusekatt! På gjestehamna i Hardbakke har dei sin eigen skipskatt, og han likar ikkje kven som helst. Etter å ha bitt samtlege tyskerturistar som prøvde å klappe han, hoppa han opp på fanget mitt med ein gong eg sa psssssssss. That's the spirit, eller om du vil: det er ånda.

Ein kjole ein kan dø for og andre nye klesplagg

2008-07-20T03:51:00.000-07:00

Eg blei stoppa av to amerikanske damer då eg prøvde denne kjolen i ein bruktbutikkog dei sa nesten i munnen på kvarandre at "this dress is to die for". Jaha. Den var hvertfall kjempefin og er no min.

Ein herleg, herleg hippiekjole frå danske Vila.

Eg har endelig funne ei dongeribukse som eg likar. Sist gang må vel vere Killah Babe- bukse frå slutten av barneskulen. Eg vil påstå at denne er litt meir smakfull. Skjorta er veldig behageleg og er vel eigentleg ei manneskjorte. Secondhand. Buksa frå Tiger of Sweden.

Minni Mus! Raud topp med sløyfe frå Lindex. Skjørtet er secondhand.

Gamle tante Agnes sitt hus

2008-07-19T06:35:00.000-07:00

Tapeten minner meg sånn om det nydelege mønsteret i Jasper
Conran sitt Chinoiserie White- servise.

Spegelen gjer ansiktet rart og halsen skeiv. Trappa var mormor sitt påfunn.
Fin å sjå på, trygg å gå på.

Når ein kan danse i staden for å gå

2008-07-19T06:14:00.000-07:00

Bileter frå reisa nedover. Det er så kjekt at etter tre og eit halvt år kriblar det framleis i magen.

Hei!

2008-07-15T11:17:00.000-07:00

Eg skulle eigentleg legge ut bilder her, men eg gløymde ledning til kamera, så ikkje denne gong, kjære lesar, ikkje denne gong. MEN ein har alltid paint og ei som eg syns fortjenar å bli teikna er min gjest nummer 200. Ho har sjølv informert meg om kven ho er og den heldige blei: Gjertrud
Ho har fleire enn seks fingrar, men bortsett frå det er det ganske likt. Katten til høgre er hennar og heiter Bortreist. Han slit med vektproblem, stakkar...

A girl with kaleidoscope eyes

2008-07-06T15:59:00.001-07:00

Kaleidoskop er eit fantastisk artig ord. Det er også en fantastisk artig ting å leike seg meg. No snakkar eg ikkje om dei kaleidoskopa der ein ser mønster av steinar og liknande, men dei som vrenger bilder fra virkeligheten. Gjennom kikkerten er kirsebærtredet eit mønster som forvandlast til nesten det ugjenkjennelege i trekantform eller som på bilde her; mi søster som gir det rette bilde på kva kaleidoscope eyes vil seie. Eg ler så eg nesten ikkje klarer å skrive at ein slikt instrument burde alle ha (haha).

2008-07-06T06:45:00.000-07:00

Då reiser eg på biltur med min kjære. Bilen er ikkje like estetisk som denne her, men den er like raud og like liten. Eg kler meg opp i Marimekko- kjole og stråhatt og seier tudelu med britisk aksent.

Forresten: Dersom dykk lurte, kjære lesarar, i løpet av dei tre vekene eg er bortreist skal eg prøve mitt aller beste for å oppdatere her. Ikkje fortvil!

Herleg

2008-07-03T04:51:00.000-07:00

Å sitte i varmen med ein stor stråhatt på hovudet som skjermar for sola slik at ein kan lese om Mao og hans oppvekst medan Astrud Gilberto syng i bakgrunnen og sitronsmaken gjennom sugerøret gir deg rare grimasar er herleg, herleg, herlig.

Der ingen skulle tru at nokon kunne bu

2008-07-02T10:10:00.000-07:00

Dei siste dagane har eg vore på Skår. Sissela og Linnea jobbar der som budeier for 300 geiter. Og killingar. Her speider Linnea etter ferga som nesten aldri kjem.

Å seie farvel

2008-06-28T09:54:00.000-07:00

... til Maurtua er ikkje enkelt. Her har eg og nokre vener hatt atelier i nesten to år. Den gamle trebygninga, som brukte å vere gymnas for lenge sida, romma mykje meir enn morkne veggar. Dei rare skriftene på veggen, den øydelagte Bjørnstjerne Bjørnson- statua, det rustne laboratoriumet på loftet, knirkelydane og dei gamle tidsskriftene er ein brøkdel av det som gjer huset så spennande. Heile atmosfæra i bygget er så levande fortsatt. Det er nesten sånn at når det er heilt stille kan ein høyre Inger Hagerup og venninnene gå knisande ned dei majestetiske trappene. Å pakke sammen alle bilda, tekoppane og anna krimskrams blei ikkje gjort med glede.

Eg elsker Ally

2008-06-27T16:16:00.000-07:00

Eg har endeleg fått tak i første sesongen. No har eg tolv timar og femten minutt som eg nesten ikkje har sett før. Det er så herlig å sjå episoder der ein enda ikkje er lei av sangstemma til Vonda Shepard, der den dansande babyen er morsommare enn nokon gong før og Billy er med. Kjære Billy.

Tjukkebolle feitehåret

2008-06-27T07:34:00.000-07:00

I dag hadde eg mitt første frisørbesøk på fem år. Det blir nok nokre år til før neste. Frisøren var skikkeleg streng og bestemt. Eg har visstnok FORFERDELIG og GRUSOMT tjukt hår, eller hadde blir vel rett å seie. Før eg rakk å forsvare det som no føltest ut som overvektig hår, tok frisøren saksa og hogg i vei. For ho klipte ikkje. Ho hogga. Groteskt og fort. Resultatet blei tynt og pistrete. Hadde eg ikkje hatt luggen (som gjer at eg føler meg litt som Uma Thurmann i Pulp Fiction), veit eg ikkje kva eg hadde gjort.

Kjolen er secondhand frå eit bruktmarked under Moldejazz nokre år tilbake. Den er kjempefin, men dessverre utruleg ubehageleg å gå med.

Jo, så blei frisøren sint når eg sa at eg ville ha fargen lysare. Eg måtte da forstå at for å dekke rødfargen under var det nødvendig med mørke, mørke, (mørkemørkemørke), mørkebrunt

Når sommaren ikkje vil kome

2008-06-26T07:12:00.000-07:00

... er det godt å minnast fine, varme Marokko.

Knise

2008-06-24T09:58:00.000-07:00

Nokre gongar når musikkspelaren får bestemme kva songar han vil spele sjølv, kan alt klaffe. Som til dømes i dag: Først var det overskya og då byrja "So this is goodbye" av Stina Nordenstam. Dei fine akkordane og den lyse skjøre stemma var så fin til det rundt meg. Nesten før ho hadde fått sunge goodbye og ein add9 som avsluttar det heile, hølja regnet ned. Eg gjekk då forbi sjukehuset og utanfor sto det ei dame som holdt rundt ein mann og gret. Allereie før eg tenkte tanken på at ho antageligvis hadde mista nokon ho var glade i, byrja "Lacrimosa" frå Mozart sitt requiem. På denne tårefylte dag, som lacrimosa eigentleg tyder, passa så godt. Då eg forlengst hadde sett sjukehuset forsvinne bak nokre bjørketred og koret holdt på tonane i det siste amen, kom plutselig sola fram. mp3-spelaren min skifta song igjen og ikkje til ein kva som helst song. Med sola i ansiktet byrja "Sea, sex and sun". Dei rare damestemmene som nesten hylesyng tittelen er så morsomme!

Og med Serge Gainsbourg som kviskra franske, pikante ord i øyra mine, kunne eg ikkje gjere anna enn å knise.

To overraskelsar

2008-06-21T12:00:00.000-07:00

Linnea måla dette bilete av tekanner til meg. Nydeleg var det! No heng det på kjøkkenet mitt. Eg har også fått ein hemmeleg lapp i dag. Eller fått og fått. Den har sikkert hengt der lenge. Då eg skulle ta ned eit anna bilete for å få plass til tekannemåleriet hang det ein lapp på spikeren. Skrifta var ikkje gjenkjenneleg og på lappen var det skrive "Å drive med småting er nyttelaust i ein verdssamanheng". Bodskapen var kanskje ikkje så koseleg, likevel gjorde den dagen litt meir spanande. Og litt meir mystisk.Nokon som vil gi seg til kjenne?

Eit fransk dilemma

2008-06-20T13:41:00.000-07:00

Langt eller kort. Eg klarer ikkje å bestemme meg. Enten skal eg la det gro og få det like langt som Charlotte Gainsbourg, eller klippe meg kort som Audrey Tautou, her som Amélie. Akkurat no heller eg meir og meir mot kort frisyre. Dog, det er LENGE sidan eg har hatt langt hår...

Å sortere seks år av livet sitt

2008-06-20T09:32:00.000-07:00

Å sortere seks år av livet mitt tok mykje lenger tid enn eg hadde trudd. Men i strevet med å sortere klede, bøker og notatar finn ein mykje kjekt også. Som det å finne historier som ein har skrive som fjortenåring, gjenoppdage rare innkjøp som ein aldri har bruk for og lese gjennom gamle rekningar som bringer fram morosame minner.

Mormor og rips

2008-06-17T14:35:00.000-07:00

Mormor og rips er nesten som synonymar. Dei ser begge to søte og mjuke ut, men kan ofte vere syrlige og skarpe. Ikkje på ein dum måte, heller tvert imot. Når mormor seier "essa, eg lige ikkje tjukke damer" på den skarpe sørlandsdialekta si, er det alltid meint godt på ein eller anna måte. Godheita strålar alltid igjennom. I dag har eg vore på besøk med mormor heile dagen. Det var så herlig! Eg gløymer at eg snart er som vaksen å rekne og blir fire år igjen. Mormor sin store hage blir omgjort til eit eventyrland der ein kjempar mot onde trollmenn, skyt brødre som har latt seg omvende, et seiersmat og syng så høgt ein vil.

Når ripsbæra blir fine og raude skal eg plukke uendelege bøtter med rips til mormor.

Om det å lære og elske meir og kvifor

2008-06-16T11:07:00.000-07:00

Miranda July

Lære å elske ein meir kan høyrast ut som ein merkeleg bloggtittel. I mitt forsvar kan eg seie at det er ei nesten nøyaktig oversetting. Den eigentlege navneskaparen er performance art- kunstnaren Miranda July (høyrast navnet kjent ut har du sikkert sett me and you and everyone we know). I tillegg til å lage levande kunst har ho ei nettside som heiter learningtoloveyoumore.com. Denne tek opp alle dei fine tinga ein veit om på ein veldig fin måte. Ein oppdagar det å sette pris på stort og smått, middels og kjempesvært. Det er rett og slett ei fin side. Eg skal ikkje skape den same sida. Det er både dårleg gjort og lite inspirerande. Difor skal eg prøve mitt aller ypperste på å la denne bloggsida bli eit fin måte å formidle fine ting på. (fin, fin, fin: eit finfint ord å bruke opp på sitt første blogginnlegg)